Thailand Part 2 Amazing Thailand!!!

Hallo iedereen,

Tis een tijdje geleden dat we iets van ons hebben laten horen op onze website. Dat had idd te maken dat ze geen computers hebben hier in Thailand. GRAPJUUUUHHHH, we waren gewoon te lui en met te leuke dingen bezig om een bericht te plaatsen! Dit is nu wel een beetje een probleem, want dat betekend dat we nu in een verhaal al onze avonturen die we in Thailand hebben beleefd moeten vertellen. Wat weer betekend dat het dus weer een ongeloooooflijk laaaangg verhaaaal wordt. Ja zo schiet het natuurlijk niet op, oke waar beginnen we....

Na ons shopavontuur in Bangkok (man wat is het verleidelijk om al die shit te kopen, zo goedkoop!) hebben we de nachtbus naar Chiang Mai gepakt. De bus kwam een beetje te laat (bijna 2 uur), maar wel compleet aangekleed met roze gordijntjes en een aardige lady boy als hostes. Chiang Mai is by the way een stadje in het noorden van Thailand (zoek maar op!).
In Chiang Mai aangekomen, werden we getipt over een fantastisch, 'event of the jear', most incredible show you ever seen, 'Simon's Chiang Mai Lady boy's show'. Natuurlijk wilden we dit niet missen en achteraf ook blij dat we deel hebben mogen zijn van dit groots spectakel ;) zie foto's!
De volgende dag gingen we op een 3-daagse jungletrekking. Onze eerste kennismaking met olifanten in Thailand bestond uit een olifantenrit door een stukje jungle. Dit was het relaxte stuk van de dag achteraf, maar op dat moment was het nogal spannend, in een circusachtige manier. Katie en Marlon mochten samen in het 2 pers.zitje bovenop de olifant. Lon begon al te denken dat ze samen met de aantrekkelijk dorpsolifantenhoederjongen op de olifant mocht, maar hij had een veel beter plekje voor Lon; op de nek van de olifant! (thank god voor die paardrijlessen van vroeger!).
Na dit ontspannend ritje, was het tijd voor wat actie, lekker actief lopen (uhh klimmen meer) door de jungele op weg naar het bergdorpje waar we de nacht zouden doorbrengen. Na weet ik hoeveel uur lopen (meer strompelen op een gegeven moment) kwam het dorpje in zicht. Helaas moesten we toen nog 40 min lopen om er te komen.
Maar eindelijk in het dorpje aangekomen, smaakte het koude biertje wel heeeel goed! En wauw, wat een omgeving, je bevind je ineens in zo'n andere wereld. Welcome ook to the wereld of poepen in een jungle wc (en niet je handen kunnen wassen daarna iehhh), koude nachten en rijst eten of je wil of nie, maar ook kennis maken met heel het dorp bij het kampvuur en samen liedjes zingen (wat Marlon trouwens heel leuk vond, alle kinderen uit het dorp kunnen nu ook het liedje van 'in de maneschijn klom ik op een trapje naar het raamkozijn' met bijbehorende bewegingen).
De volgende dag was het ook weer lopen. Dit keer sliepen in een hutje op de hei bij een iets wat van de wereld afgesloten bergfiguur, die daar in zijn hutje woonde. Maar wel met heerlijke hangmatten en weer een kampvuur met een plaatselijke lekkernij; rijst in een suikerbamboe achtig iets (we love the rice!).
De laatste dag bestond uit een (af en toe iets wat gladde) afdaling, waar Lon een keer iets sneller naar beneden ging dan de bedoeling was (au m'n stuitje).
Na deze vermoeiende tocht, was het tijd voor ons raftingavontuur. Met een soort van bamboevlot voeren we over een wilde rivier, waarbij onze kontjes het niet droog hielden.
Katie en Marlon waren erg blij met hun betrouwbare, 14 jarige bestuurder van het vlot, die er erg veel plezier in had de 2 dames af en toe te verblijden met wat verfrissend water uit de rivier!
's Avonds hebben we onze tour afgesloten in Chiang Mai met een een stapavondje met enkele groepsgenoten, errug gezellig weer!
Voordat we het vliegtuig naar Koh Samui pakte, stond er nog een tour op het programma. Een dagtour naar de Longneck village (nog 2 andere stammen waar we de naam niet meer van weten!). De Longneckvrouwen waren erg indrukwekkend om te zien, alleen jammer dat het een beetje afzetterij was, want het echte dorp hebben we niet gezien. Alleen een paar kraampjes in de middle of nowhere, met een paar vrouwen van deze stammen die ons allerlei spullen probeerde te verkopen. En hier moesten we dan 6 uur in de bus voor zitten (we zaten aan de grens van Birma).
Maar goed, na onze kiekjes te hebben gemaakt en afscheid genomen te hebben van Chiang Mai, was het tijd om weer eens het vliegtuig te pakken (Lon kan er geen genoeg van krijgen) naar Koh Samui, een eiland van Thailand in het zuiden aan de oostkust. En wat belangrijk was, dit eiland ligt naast Koh Pang Nang, waar alle beroemde Full Moon party's gehouden worden!
Op 14 januari was het zover, we zouden deel genoot zijn van de 1e Full Moon party van het jaar. Jeh baby! Met dezelfde speedboot die we de dag ervoor hadden gepakt om naar het Ang Thong National Marine Park te gaan, om te zeekajakken en te snorkelen in de Golf van Thailand, gingen we nu naar Koh Pang Nang om samen met de rest van feestend Thailand, op het strand uit ons dak te gaan.
Een toeval was dat we op het stand tussen de 2000 mensen een homostelletje uit Turkije tegenkwamen, die we al hadden ontmoet de dag ervoor tijdens onze tour naar het Marine Park. Een paar gezellige mannen, die we ook weer tegenkwamen in Krabi, onze volgende stop.
Met de boot gingen we van Koh Samui naar het vaste land, wat ook weer een nieuwe ervaring was aangezien onze plaatsen bovenop het dek waren (lees: houten planken bovenop de boot) tussen de andere 100 slapende, liggende en hangende mensen. Daarna werden we met de bus naar Krabi gebracht. De bus viel best mee, afgezien van dat er geen airco was (en het is warm in Thailand remember) en we geen zitplaatsen, maar lig/hang in het gangpad plaatsen hadden (of zoals Marlon cozy in een hoek tegen de wc gedrukt, met een lekkere geur van poep en pieslucht die af en toe voorbij kwam).
Maar op het strand in Krabi, in de zon en de zee aan onze voeten, was het leed snel vergeten. Natuurlijk konden we Koh Phi Phi niet overslaan en zijn we met een dagtour naar de Phi Phi Islands gegaan. En dit was weer f*cking amazing! Wauw wat een blauwe zee en geweldige stranden. Of course zijn we ook naar het strand geweest waar de film 'The Beach' is opgenomen. Jammer dat Leo alweer vertrokken was...
Na een ontspannend dagje aan de Phi Phi Islands en hard werken aan onze bruine (nou ja toen bijna zwarte) huidskleur, was het tijd voor onze laatste stop in Phuket.
En ook Phuket was weer geweldig (ja we vallen in herhaling, maar hoe kun je anders beschrijven?). Afgezien van het verlies van de portemonnee van Katie en het bezoek aan het politiebureau en de emergency room in het ziekenhuis voor de gestoten grote teen van Lonneke, in een dag (ja lomp is lastig, Lompeke is weer in the house!) maakte het strand (met fantastische strandstoelen, zodat je niet heel de tijd onder het zand zit) en de zee veel weer goed.
De laatste avond van Katie in ons gezelschap hebben we afgesloten met een avondje stappen in Phuket. En wat hoort daarbij? Ja zuipen ook, maar ook een bezoekje aan een Go Go bar met de Ping Pong Bananashow! Uhm ja, dit was ook weer een nieuwe ervaring voor ons...
Met wat leuke knullen uit Amerika en een lekker drankje was de avond zeer geslaagd. Ook nog deelgenomen aan een plaatselijk spelletje; iedereen slaat een spijker in een stuk boomstam en wie de spijker er als eerste helemaal in slaat is de winnaar!
De volgende dag moesten we (met een kater en veel pijn) afscheid nemen van Katie, die weer terug naar Engeland ging.
Onze laaste avond in Phuket hebben we toen maar goed afgesloten door een lekkere kroket in 'Cafe Amsterdam' te eten (lekker Hollaaaands).
De volgende dag hebben we het vliegtuig (ja alweer gevlogen!) terug naar Bangkok gepakt. En daar zitten we nu dus weer, te midden van alle verleidelijk goedkope (maar als je het allemaal opteld...) spullen.
Morgen ondernemen we onze laatste tour vanuit Bangkok naar the river Kwai en the Deathrailwaytrack (ofzoiets, ja we zijn heel cultureel). En dan is het tijd voor onze laatste aankopen (souvenirs voor iedereen, niks meer voor onszelf...ahum) en dan vliegen we donderdag de 26e laat in de avond weer terug. We komen dus vrijdag de 27e al aan in Nederland, zoals pappie van Lon al heeft laten weten. Het reisbureau had een foutje gemaakt, ze wilde ons een dagje laten wachten op Heathrow voor onze vlucht naar Amsterdam. Maar Marlon heeft een duidelijke (zoals alleen Marlon dat kan!) email naar het reisbureau gestuurd, waarin ze heeft laten weten dat we dat dus absoluut f*cking niet van plan waren! Thanx to Marlon dat het reisbureau nu een nieuwe vlucht op vrijdag heeft geregeld.

Nou mensen dit was het weer, tot over een paar daagjes, we genieten der nog ff van!

Dikke zoen Marlon en Lon